خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
1033
نهج البلاغة ( فارسي )
463 و فرمود ( ع ) : كسى كه سخنش حكمتآميز است ، خاموشيش سود ندارد ، همان گونه كه سخن گفتن نادان را فايدتى نيست . 464 و در طلب باران فرمود ( ع ) : بار خدايا ، ما را باران ده از ابرهايى كه به فرماناند نه از ابرهايى چموش و سخت نافرمان . رضى گويد : اين سخنى است در فصاحت شگفتآور . زيرا ابرهاى تندر زاى آذرخش افكن همراه با بادها و صاعقهها را به اشتران سركش كه بر مىجهند و بارهاى خود مىافكنند و سواران خود را بر زمين مىزنند ، تشبيه كرده و ابرهاى خالى از تندر و آذرخش را به اشتران رام كه ، به آسانى ، شيرشان را توان دوشيد و ، به آسانى بر آنها سوار توان شد . 465 او را گفتند : يا امير المؤمنين ، چه مىشد كه موى خود خضاب مىكرديد . فرمود : خضاب آرايش است و ما قومى مصيبت زدهايم . [ مرادش وفات رسول الله ( صلى الله عليه و آله ) بود ] . 466 و فرمود ( ع ) : اجر و مزد مجاهد شهيد در راه خدا ، بالاتر از اجر و مزد كسى نيست كه بر گناهش توانايى هست ، ولى پاكدامنى مىورزد . نزديك است كه مردم پاكدامن در زمرهء ملايكه در آيند .